- Aktütün -

Sözün bittiği yer mi, yoksa başladığı yer mi? Tam yirmi yıl sürüyor, en az. Bir gencin askere gitmesi için yirmi yaşına ulaşması gerek. 15 tane aile bu kadar emek verdikleri çocuklarını toprağa verdi. Hepimiz üzüldük ve ağladık belki ama esas birkaç gün geçince bu aileler evlerine kapanınca anlayacaklar durumu.

Son 35 günde birer ikişer verilen toplan 20 şehide bir de bu gençler eklendi. Şehit sayısı çok olunca kafamız basıyor bizim. Son bir ayda zaten bundan fazla şehit verilmişti ama farkında değiliz. Büyük vurgun yiyince bu hale geliyor durum.

Yine olacak mı peki? Kılığını kendi seçen beyefendiler yine kelimesine dokunmadan "Acımız büyük, ama bizi yıldıramazlar. Terörün üzerine aynı kararlılıkla gideceğiz." diyecek mi? Acısından, ağlamaktan, perişanlıktan artık mahvolmuş insanların en ufak tepkisinde, onları kollarından tutup kırarcasına götürerek devlet büyüğüne hakaretten içeri atacaklar mı? bu büyükler kendilerine bağıran kendi halklarına zırhlı araçlarının içinden posta da koyacaklar mı? Oğluna kıyak askerlik ayarlayan beylere şehit babaları "Vatan sağolsun" diyecek mi?

Allah kahretsin. Sözün başlaması gereken, ama başlamasına izin dahi verilmediği yerdeyiz. Sözün bitirildiği, sadece ezber sözlerin var olmasına izin verilen bir yerdeyiz.