17 Eylül 2009 Perşembe

Kamil sus artık

Bu yazının linkini ayrı olarak bu kenardaki menüye koyuacağım ki yaptığım her güçsüz hareketimden sonra okuyup kendime rahat rahat ve içli bir şekilde sövebileyim. Patron fırçamsı birşey söylüyor ben oturup kalıyorum vay anasını, adaletsizlik ile karşılaşıyorum frenliyorum kendi kendimi şevkimi kırıyorum, haksızlığa uğruyorum yaşamımda mal gibi oturuyorum oturduğum yerde. Hayat sana ne haksızlık etti, mal Kamil. Dana gibi adamsın, ne sorunun var. Sana tatsız gelen şeyleri yaşatanlar senin çevrendekiler. Biraz çevreni ve çehreni değiştirsen bitecek herşey. Ya değiştiremeyecek bir sorunun olsaydı, ha Kamil, altına sıçardın artık. Sen hayata 1-0 yenik başlamadın ki.

Sümeyye sadece 6 yaşında ve doğustan iki kolu yok. Ama Moskova’da onun yaptığı resimlerden oluşan bir sergi açıldı. E kolları yok bu kızcağızın dersin şimdi Kamil; resimlerini ayaklarıyla yapmış. Bu tatlı kız artık okula da başlamış. Altı yaşındaki azme bakın, otuz yaşında ben Kamil’in yaptığı koyvermeye bakın. Artmutun önde gidenisin Kamil. Bak Sümeyye’ye de kendine gel.

Nike reklamında Sümeyye oynamalı, farkı o yarattı ve bana çok şey öğretti. Sümeyye İstanbul’da bir abin oldu, haberin olsun. Senin gibi azimli bir kız benim gibi bir mal müdürünü kabul etmeyebilir ama ne yapayım artık. Helal olsun sana.


Hiç yorum yok: